عراق کشوری است که از گروههای قومی و مذهبی مختلفی تشکیل شده و این تعدد و تکثر وضعیت تاریخی، اجتماعی و سیاسی پیچیده ای را در این کشور ایجاد کرده است و این گروه های قومی و مذهبی هر یک با چالش ها و تهدیدات خاص خود مواجه هستند. بر این اساس وضعیت اقلیت ها و حقوق آنان همواره یکی از مهمترین مسائل سیاسی، اجتماعی، و امنیتی در این کشور بوده است. بر این اساس این تحقیق تلاش کرده است تا در بررسی های امنیتی و خشونتی است که اقلیت های عراقی پس از اشغال عراق توسط امپریالیسم آمریکا در سال 2003 در معرض آن قرار گرفتند. تهدیدات تروریستی برای اقلیت ها پس از سال 2003. دارای چه آسیب هایی است؟ در پاسخ به این سوال با تکیه بر روش ترکیبی تحلیل محتوا و تحلیل مقایسه ای این فرضیه به آزمون گذاشته شده است: این مطالعه فرض می کند که اقلیت ها در عراق پس از سال 2003 با یک چالش امنیتی جدی مواجه بودند و در سطوح مختلف امنیتی، اقتصادی و اجتماعی در معرض تجاوزات جدی قرار گرفتند.

احساس امنیت عمومی موضوعی روان شناختی و جامعه شناختی است که در مباحثات امنیتی در نیم قرن اخیر مورد توجه جدی قرار گرفته است. احساس امنیت تحت تأثیر متغیرها و موضوعات متعددی قرار دارد که پدیده تروریسم یکی از مهم ترین این موضوعات تلقی می شود. هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر تهدیدات تروریستی بر احساس امنیت عمومی با رویکردی بر فضای مجازی است. سؤال تحقیق این است که تهدیدات تروریستی چه تأثیری بر احساس امنیت عمومی دارد. روش این پژوهش از نوع تحقیقات همبستگی است که با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی تأییدی انجام شده است. بر اساس نتایج رگرسیون چند متغیره، مقدار ضریب همبستگی (R) بین متغیرها 713/0 است که نشان می دهد بین مجموعه متغیرهای مستقل و متغیر وابسته تحقیق همبستگی نسبتاً قوی وجود دارد؛ اما مقدار ضریب تعدیل شده (R 2) که برابر با 612/0 است که نشان می دهد 2/61 درصد از کل تغییرات احساس امنیت عمومی وابسته به متغیر مستقل تحقیق تهدیدات تروریستی در فضای مجازی در قالب 3 متغیر شبکه های اجتماعی، تهدیدات سایبری و رسانه های جمعی می باشد. همچنین شبکه های اجتماعی (تحت موبایل و تحت وب) با بتای 790/0 بیشترین میزان تأثیر را بر متغیر احساس امنیت عمومی دارد.

در سالهای اخیر گروههای تروریستی خطر بزرگی برای کشورهای جهان محسوب میشوند. این گروهها با حمله به زیرساختهای اساسی خسارات فراوانی ایجاد میکنند. یکی از زیرساختهای اساسی هر کشور سیستم قدرت آن است که برای گروههای تروریستی هدفی جذاب محسوب می شود. تجربه حملات تروریستی نشان میدهد که حمله به زیرساخت سیستم قدرت میتواند سبب قطع بار گسترده و همچنین اختلال در سایر زیرساخت ها شود. ارزیابی آسیب پذیری و تعیین نقاط ضعف سیستم قدرت در برابر این تهدیدات جهت اتخاذ تصمیمات صحیح برای مقابله با آن ضروری است. هدف این مقاله بررسی روشهای موجود ارزیابی آسیب پذیری و ارائه شاخصی جدید برای ارزیابی آسیبپذیری سیستم قدرت بر اساس ترکیب شاخص انرژی تامین نشده با شاخص های دیگر است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد استفاده از شاخص جدید برای تعیین آسیب پذیری سیستم به جوابهای مطلوب منجر میشود.

زیرساخت های شهری، بخش اصلی و پایه ای تأسیسات و تجهیزات شهری محسوب می شوند که علاوه بر تسهیل زندگی شهروندان، در تداوم حیات شهر نیز نقش مهمی دارند. امروزه این زیرساخت ها به عنوان مهمترین مقاصد در حملات تروریستی به شهرها به شمار آمده و از این منظر هرگونه اختلال در آنها دیگر کارکردهای شهری را فلج می نماید. در این فضا یکی از راه کارهای اصلی در حفاظت از زیرساخت های شهری و کاهش آسیب پذیری آنها، احصاء راهبردهای کلان پدافند غیرعامل در این حوزه می باشد که در این تحقیق به عنوان هدف اصلی مطرح گردیده است. در این تحقیق پس از پرداختن به مبانی نظری، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، از طریق مطالعات اسنادی و کتابخانه ای، پرسشنامه، مصاحبه و تعامل فکری با نخبگان (میز اندیشه و طوفان مغزی) نسبت به شناخت محیط داخلی و خارجی و همچنین تجزیه و تحلیل آنها در قالب مسائل و چالش ها و پیشران های عمده اقدام شده سپس راهبردهای این حوزه در قالب 11 راهبرد کلان مانند "مصون سازی و کاهش آسیب پذیری زیرساخت های شهری با رعایت میزان تناسب امنیّت و اهمیّت آنها در برابر تهدیدات تروریستی" و "تاب آور نمودن زیرساخت های شهری و حفظ تداوم کارکرد آنها در شرایط تهدید تروریستی" تدوین گردیده است. با انجام این پژوهش، راهبردهای یکی از حوزه های کارکردی و اساسی شهری در برابر تهدیدات تروریستی تدوین شده است که با پیاده سازی و تبدیل آنها به برنامه های اجرایی می توان زیرساخت های شهری را در برابر تهدیدات تروریستی تا حد قابل قبولی مصون و پایدار نمود.

ارزیابی ریسک زیرساخت ها در برابر تهدیدات یکی از مهم ترین ملاحظات پدافند غیرعامل است. سامانه قدرت به عنوان یکی از مهم ترین زیرساخت های هر کشور که دیگر زیرساخت ها بدان وابسته است، همواره هدفی جذاب برای گروه های تروریستی بوده است. هدف از این مقاله ارائه روشی برای ارزیابی ریسک سامانه قدرت در برابر تهدیدات تروریستی و همچنین ارائه روشی برای کاهش ریسک سامانه با تخصیص بهینه بودجه پدافند غیرعامل برای مستحکم سازی تجهیزات آن است. بدین منظور ابتدا مدل احتمالی حمله موفقیت آمیز تروریستی به تجهیزات سامانه مشخص می شود و در گام بعد با مشخص کردن خسارت ناشی از حمله، ریسک سامانه برای سناریوهای مختلف تعیین می شود. در ادامه، بودجه پدافند غیرعامل برای مستحکم سازی تجهیزات به صورت بهینه اختصاص می یابد. به منظور نشان دادن کارایی روش ارائه شده برای ارزیابی و کاهش ریسک سامانه قدرت، سامانه آزمایش 24 باسه IEEE مورد آزمون قرار گرفته است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که چگونه با اختصاص بودجه پدافند غیرعامل، ریسک سامانه کاهش می یابد.

فعالیتهای گوناگون و پیچیده انسان در فضای جغرافیایی، نیازمند بسترسازی مطلوب جهت دست یابی به حد بیشینه بهره وری است. بر این اساس آمایش سرزمین، ارتباط بین انسان، فضا و فعالیتهای انسان را نظم می بخشد. آمایش سرزمین دارای ابعاد ارزشی، سیاسی، علمی، هنری و دفاعی - امنیتی است. یکی از مهمترین ابعاد و ملاحظات آمایش سرزمین، بعد دفاعی - امنیتی آن است. تاکنون در طرح های مختلف آمایش، دیدگاهها عمدتا بر امر توسعه تاکید داشته و به ملاحظات دفاعی امنیتی جهت دفاع سرزمینی و حفاظت از مراکز جمعیتی، تاسیسات و امکانات حساس و حیاتی توجه نشده است. رعایت ملاحظات دفاعی و امنیتی در طرح های آمایشی تابع متغیرهای متعددی است که باید در این گونه طرح ها مورد توجه قرار گیرند. موقعیت جغرافیایی منطقه موردنظر، نوع و سطح تهدیدات نظامی و امنیتی متوجه این منطقه، راهکارها و طرح های پدافند غیرعامل متناسب با نوع تهدیدات و شرایط خاص منطقه، مهمترین این متغیرها هستند. استان های مرزی کشور، دارای موقعیت، شرایط و ویژگی های خاص بوده و تفاوت های سیاسی - فضایی با سایر استان های داخل کشور دارند، از این رو در طرح های آمایش استان های مرزی، باید ملاحظات دفاعی - امنیتی متناسب با این ویژگی ها تدوین و اجرا شود. این تحقیق تلاش دارد تا با روش توصیفی - تحلیلی به تبیین اهمیت و جایگاه ملاحظات دفاعی - امنیتی در طرح آمایش کلان شهر مشهد بپردازد.

ظهور به یک باره داعش در سال 2014 م (تابستان سال 1393ه. ش)، در کشور عراق و تشکیل دولت خود خوانده، جهان اسلام و جمهوری اسلامی ایران را با رویکردی جدیدی از تهدیدات و واقعیات تفکر سلفی تکفیری مواجه ساخته و در معرض تهدیدات دفاعی امنیتی گوناگونی قرار داد. نوع این تحقیق، کاربردی و با هدف سنجش تهدیدات آینده احتمالی گروه های تروریستی تکفیری علیه جمهوری اسلامی ایران به روش کیفی به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که نظر به عرصه ها، ویژگی، مکان و زمان تهدید، باز احیاء و تغییرات در گروه های تروریستی تکفیری، تهدیدات احتمالی این گروه ها علیه ج. ا. ایران در آینده چگونه خواهد بود؟ شیوه گردآوری داده ها و اطلاعات مورد نیاز، کتابخانه ای و اسنادی و میدانی است؛ در همین رابطه پرسش نامه های مربوطه طراحی گردیده و بین جامعه آماری 30 نفری به صورت تمام شمار توزیع و با استفاده روش های تجزیه وتحلیل آمار توصیفی و استنباطی به جمع بندی و ارزیابی سؤال های تحقیق پرداخته شده است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که فعالیت های گروه های تروریستی تکفیری به عنوان یک تهدید در حوزه دفاعی امنیتی ج. ا. ایران کماکان ادامه دار بوده و امکان به کارگیری مجدد ظرفیت های آنان علیه جمهوری اسلامی ایران و به چالش کشیدن امنیت ملی آن در محیط پیرامونی فراهم است. تهدیدکننده خطرات بیشتری برای منافع مهم و حاشیه ای جمهوری اسلامی ایران داشته و تعداد بازیگران حامی گروه های تروریستی تکفیری نیز زیاد و فرآیند شکل گیری و تکوین این تهدیدات به صورت قابل پیش بینی و تدریجی است. این گروه در خصوص اهداف و اصول اتفاق نظر دارند و در عمل دشمن ج. ا. ایران می باشند.

به دلیل شرایط خاص، جمهوری اسلامی ایران با سلسله تهدیداتی مواجه است که در سه سطح ارزیابی می شوند. در درجه ی اول تهدیداتی که از درون جامعه با توجه به کمبودهایی که دارد، امنیت کشور به طور بالقوه ای تهدید می گردد. سطح دوم، تهدیداتی است که از جانب مرزهای کشور توسط نیروهای متعدد مخالف ایران، متوجه کشور است. این نیروها عمدتا یا در خاک کشورهای همسایه و یا با حمایت آنها بر علیه امنیت ملی کشور گام های خطرناکی برداشته اند. تهدیدات نوع سوم نیز اصولاً از سمت نیروهای فرامنطقه ای جهانی متوجه امنیت ملی کشور است. آن چه مدنظر نویسنده می باشد، تهدیدات نوع دوم است که به تهدیدات نوع اول دامن می زند و به طور خاص متمرکز بر پاکستان است. سوال پژوهش آن است که آیا پاکستان با داشتن سلاح هسته ای، جمعیتی بیش از دو برابر ایران و خودکفایی در صنایع مختلف به خصوص صنایع نظامی برای ایران تهدید محسوب می شود یا خیر؟ روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و داده ها به روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که غفلت در ارزیابی تهدیدات ناشی از وضعیت خاص پاکستان منجر به گسترش آن شده و به نقطه ی خطرناکی رسیده است که بحران های روز منطقه از جمله سوریه و عراق حاصل آن است.

اهمیت و ضرورت عملکردی ساختمان های اداری حیاتی و همچنین تعدد آنها در گستره شهری موجب می گردد تا تهدیدات انسان ساخت نظیر تهدیدات تروریستی برای اینگونه از ساختمان ها محتمل باشد اما همواره یکی از دغدغه های ثابت فعالین صنعت پدافند غیرعامل قابلیت اجرایی و اثر بخشی راهکارهای پدافندی ارائه شده توسط مشاورین بوده است از این رو با دغدغه اجرا پذیر نمودن راهکارهای پدافند غیر عامل و نیز اندازه گیری اثربخشی راهکارها در قبال هزینه پیاده سازی آنها، بهترین روش تلفیق مفاهیم پدافند غیرعامل و مهندسی ارزش است تا با ارائه یک مدل از مهندسی ارزش، رویکردی خلاق، کارکردگرا و سازمان یافته با هدف شناسایی هزینه های غیرضروری و بالا بردن اثربخشی راهکارهای پدافندی ایجاد گردد. لذا در این مقاله سعی شده است راهکارهای کاهش آسیب پذیری در بخش محوطه ساختمانهای اداری حیاتی که یکی از موثرترین بخشهای این دارایی میباشد پرداخته شود در همین راستا سعی شده است پس از مروری بر ادبیات مهندسی ارزش و راهکارهای اجزایی موثر در محوطه، راهکارهای پیشنهادی براساس اصول مهندسی ارزش اولویت بندی گردد با استفاده از روش SMART در ابتدا معیار های موثر در ارزیابی اولویت بندی راهکارها تعیین گردید و سپس با استفاده از معیارهای تعیین شده راهکارهای پیشنهادی اولویتبندی شد که مهمترین راهکار کنترل ورودی ها و استقرار گیت نگهبانی با ضریب 76 بوده است